<title_newspaper=”Trybuna Ludu”> 
<title_article=”Terenowe komisje planowania gospodarczego”> 
<author_1=””>
<author_2=””> 
<language=”pl”> 
<style=”press”>
<year="1954">
<month="2">
<date=”1954-02-18”>
<period=”d”>
<status=”1_obieg”>
<support=”paper”>
Niektóre WKPG mają już w dziedzinie rozwijania przemysłu miejscowego znaczne osiągnięcia. Dużą troskę o zwiększenie produkcji cegły w cegielniach przemysłu terenowego wykazał np. dział przemysłu drobnego i rzemiosła WKPG w Kielcach. Niemało wysiłku włożyli jego pracownicy w przygotowanie cegielni do produkcji w okresie zimowym oraz dzięki udzieleniu pomocy ekonomicznej i technicznej poważnie przyczynili się do przedterminowego uruchomienia kilku cegielni, m. in. w Rytwianach (pow. sandomierski). Nie wszędzie jednak prowadzi się należytą walkę o pełne wykorzystanie rezerw terenu: WKPG w Warszawie nie stara się o rozwinięcie miejscowego przemysłu spożywczego, mimo że województwo posiada bardzo poważną bazę surowców spożywczych.
Troska o wszechstronny, i jak najpełniejszy rozwój przemysłu terenowego, i jak najpełniejsza troska o to, aby produkcja jego w pierwszym rzędzie zaspokajała potrzeby miejscowej ludności, wymogi więc od wszystkich terenowych komisji planowania gospodarczego konsekwentnej walki o uruchomienie istniejących w tej dziedzinie rezerw — pełnego ujęcia w planach gospodarczych miejscowych zasobów surowcowych, rezerw siły roboczej, zagospodarowania nieczynnych a nadających się do eksploatacji fabryczek i warsztatów. WKPG powinny również regulować produkcję uboczna zakładów przemysłu kluczowego, zwłaszcza zaś czuwać nad jej asortymentem. Nie mogą bowiem mieć miejsca takie fakty, jakie m.in. zaobserwowano w Gdańsku, gdzie wskutek braku koordynacji wyprodukowano taką ilość wałków do ciasta, która starczy gdańszczanom na lat kilkanaście — podczas gdy mieszkańcy województwa odczuwają brak szeregu innych drobnych artykułów z drewna.
Komisje planowania gospodarczego mają wiele jeszcze braków w swojej działalności. Aby dobrze, jak najlepiej spełniać one mogły swoje zadania prezydia muszą otoczyć jeszcze większą niż dotąd opieką, muszą traktować je jak instytucję, bez pomocy której rządzenie terenem prawdziwie po gospodarsku nie jest możliwe.
</support> 
</status> 
</period> 
</date> 
</month> 
</year> 
</style> 
</language> 
</author_2> 
</author_1> 
</title_article> 
</title_newspaper>
